βιαστικά σκιαγραφημένο πορταίτο καθημερινού μάρτυρα
Τετάρτη, Ιανουαρίου 27th, 2010πίσω από κάποιον γνωστό του πάγκο είχε καθίσει διαβάζοντας εφημερίδα. απλός άνθρωπος, περίεργος για τα δικά μου δεδομένα, δύσκολο να μπει σε κάποιον κατάλογο. λίγο παίζοντας με τον πόνο καθημερινά λίγο σερνόμενος σε δρόμους στρωμένους με καρφιά επικαλυμένα με ξύδι εκείνη την ύστατη στιγμή του άγχους και του πανικού όπου χιλιάδες μικροσκοπικοί πόνοι του υπενθυμίζουν τα βιολογικά νεύρα του, με μικρές αναλαμπές μιας πετυχημένης καριέρας άφηνε τα μόρια του εκεί μέσα καθημερινά. έλιωνε για επιβίωση.
αισθητικά μουδιασμένος, κοινωνικά μουδιασμένος παραδίδει το πνεύμα του σε μια πεθαμένη προ πολλού πτυχή της ζωής του παίζοντας ισορροπία με την λέξη ήρωας, με τους καθημερινούς μοναδικά διαφορετικούς καθούμενους παρατηρητές του.
γιατί, αιτιολογημένα, μια σκέψη και μια μνήμη αποτελούν εκείνο το τόσο ρευστό και επιπόλαιο ‘είναι′.
